Site Loader

Kiedy dowiedziałaś/eś się o ciąży prawdopodobnie pojawiło się w Tobie mnóstwo emocji. Z jednej strony euforyczna radość, szczęście, niedowierzanie, a z drugiej? No właśnie, czy może być jakaś druga strona? Przecież dziecko to tylko szczęście….otóż może. Dlatego warto pożegnać stare życie, a powitać nowe.

Zainteresuje Cię również:

  1. Kilka podstawowych pytań przed podjęciem wyjątkowej roli rodzica


Dobrze pamiętam, kiedy to ja siedziałam w domu na początku mojej ciąży. Siedziałam to dużo powiedziane, ponieważ zalecenie lekarza było bezwzględne: leżenie, a wstawanie to tylko do toalety. To właśnie wtedy po raz pierwszy dopadły mnie myśli, że moje życie powoli zmienia się i jest to zmiana nieodwracalna. Zdałam sobie sprawę, że już nigdy nie będę decydowała tylko o sobie. Od teraz moje decyzje będą przesiane przez filtr zwany DZIECKO. Koniec z pełną spontanicznością! Koniec z planami i przewidywalnością dnia!
Zaczęłam płakać (i to nie były hormony, uwierzcie). Kiedy wylałam z siebie morze łez, zaczęło docierać do mnie, że właśnie rozpoczęłam proces przeżywania swojej wewnętrznej żałoby. To nic złego-pomyślałam wtedy. Wiedziałam to przecież ze studiów i wielu przeczytanych wcześniej książek.

Żałoba ma istotne znaczenie w procesie przystosowania. Mimo tego, że czas żałoby nie jest łatwy, ponieważ stykamy się, wtedy z wieloma trudnymi emocjami: smutku, lęku, frustracji itp., to dobrze przeżyta żałoba pozwala pogodzić się z utratą i dostosować się do nowej rzeczywistości. W skrócie, jest dobra dla naszego zdrowia psychicznego.

Jedne z bardziej znanych w psychologii etapów przeżywania żałoby.

Żałoba może być przeżywana w sposób bardzo różny. Jej etapy mogą się mieszać, a niektóre mogą wcale nie wystąpić. U skrócie, u każdego może wyglądać ona inaczej. Jedni przejdą ją prawie niezauważalnie, dla innych będzie to dłuższy i intensywniejszy proces. 

Jeśli samemu trudno jest Ci zaakceptować zachodzące w Twoim życiu zamiany, bądź czujesz, że żałoba trwa za długo, warto udać się do specjalisty (psychiatry, psychologa, psychoterapeuty).


A Ty przeżyłaś/eś już swoją żałobę?
Z czym żegnałaś/eś się ze starego życia, wiedząc, że zaraz powitasz nowe?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *